Kim jestem?

Kim jestem?

Mam na imię Stella.

Mimo, że skończyłam filologię polską, trudno mi sklecić parę słów o sobie. Staram się żyć dobrym życiem.  Upadam i podnoszę się. Wyznaczam cele, potykam się i lecę dalej.

Jakiś czas temu skończyłam socjoterapię. Myślałam: ot, zobaczę. Może pomogę synowi z aspergerem?

Teraz jestem po czterdziestce i oto zaczęłam studia  psychologiczne. Ten krok chyba więcej mówi o mnie niż setki słów. Muszę, inaczej się uduszę, jak to mówią.

Marzę, by moi synowie nie bali się podążać za marzeniami.

A jedyny sposób, by pokazać im, jakie to ważne, to zwyczajnie spełniać marzenia. Te właściwe marzenia.